امام حسین علیه السلام: إِنَّ الْمُؤْمِنَ اتَّخَذَ اللَّهَ عِصْمَتَهُ وَ قَوْلَهُ مِرْآتَهُ فَمَرَّةً يَنْظُرُ فِي نَعْتِ الْمُؤْمِنِينَ وَ تَارَةً يَنْظُرُ فِي وَصْفِ الْمُتَجَبِّرِينَ فَهُوَ مِنْهُ فِي لَطَائِفَ وَ مِنْ نَفْسِهِ فِي تَعَارُفٍ وَ مِنْ فِطْنَتِهِ فِي يَقِينٍ وَ مِنْ قُدْسِهِ عَلَى تَمْكِينٍ

به راستى، مؤمن خدا را نگهدار خود گرفته و گفتارش را آئينه خود قرار داده است. گاهى صفت مؤمنان مدّ نظر قرار دهد و گاهى وصف ستمگران را از نظر بگذراند؛ پس او از اين لحاظ در لطايف و نكته‏هاى دلنشين {قرآن‏} به سر مى‏برد و در خودشناسى موفّق است و در پرتو خوش فكرى به يقين دست يافته و در سايه پاكى، احساس قدرت {و اعتماد به نفس‏]}پيدا كرده است.

تحف العقول/ سخنان کوتاه امام حسین علیه السلام