وَ قَالَ علیه السلام:‏ إِنَّمَا شِيعَةُ عَلِيٍّ علیه السلام الْمُتَبَاذِلُونَ فِي وَلَايَتِنَا الْمُتَحَابُّونَ فِي مَوَدَّتِنَا الْمُتَزَاوِرُونَ لِإِحْيَاءِ أَمْرِنَا الَّذِينَ‏ إِذَا غَضِبُوا لَمْ يَظْلِمُوا وَ إِذَا رَضُوا لَمْ يُسْرِفُوا بَرَكَةٌ عَلَى مَنْ جَاوَرُوا سِلْمٌ لِمَنْ خَالَطُوا.

جز اين نیست كه پيروان و شيعيان امير مؤمنان على عليه السّلام آن افرادند كه در راه ولايت ما بيكديگر بذل و بخشش مى‏كنند و به سبب دوستى ما به هم مهر مى‏ورزند، و بخاطر زنده نگهداشتن امر ما بديدار هم مى‏شتابند، آنان كه چون بخشم آيند ستم روا مدارند، و بهنگام خشنودى زياده روى نكنند، موجب بركت همسايگان و آرامش همنشين خودند

تحف العقول/ سخنان کوتاه از امام باقر علیه السلام