اللّهُمّ صَلّ عَلَى مُحَمّدٍ وَ آلِهِ، وَ اجْعَلْنَا مِمّنْ يَعْتَصِمُ بِحَبْلِهِ، وَ يَأْوِي مِنَ الْمُتَشَابِهَاتِ إِلَى حِرْزِ مَعْقِلِهِ، وَ يَسْكُنُ فِي ظِلّ جَنَاحِهِ، وَ يَهْتَدِي بِضَوْءِ صَبَاحِهِ، وَ يَقْتَدِي بِتَبَلّجِ أَسْفَارِهِ، وَ يَسْتَصْبِحُ بِمِصْبَاحِهِ، وَ لَا يَلْتَمِسُ الْهُدَى فِي غَيْرِهِ.

خدایا بر محمد و آل او درود فرست و ما را در زمره کسانی قرار ده که در ریسمان قرآن چنگ می زنند و چون در شناخت حق و باطل وامانند به دژ استوار او پناه می جویند و در سایه گسترده بالهایش می آرامند و در پرتو صبح تابناکش راه خویش می یابند و آن مشعل فروزان را فرا راه خود می دارند و چراغ معرفت خویش از چراغ او می افروند و جز او از کس هدایت نمی آموزند

صحیفه سجادیه / قسمتی از نیایش ۴۲