وَ اعْلَمُوا عِبادَ اللَّهِ أَنَّ الْمُؤْمِنَ لا يُمْسِى وَ لا يُصْبِحُ إِلّا وَ نَفْسُهُ ‏ظَنُونٌ‏ عِنْدَهُ، فَلا يَزالُ ‏زارياً ‏عَلَيْها، وَ مُسْتَزِيداً لَها

ای بندگان خدا بدانید که مرد با ایمان شب را روز و روز را به شب نمی رساند جز که نفس خود را نزد خویش متهم می داند ٬ پیوسته با آن عتاب دارد و گناهکارش می شمارد

نهج البلاغه / قسمتی از خطبه ۱۷۶