وَ قَالَ عليه السلام الرَّاضِى بِفِعْلِ قَوْمٍ كَالدَّاخِلِ فِيهِ مَعَهُمْ وَ عَلَى كُلِّ دَاخِلٍ فِى بَاطِلٍ إِثْمَانِ إِثْمُ الْعَمَلِ بِهِ وَ إِثْمُ الرِّضَى بِهِ.

و فرمود : آن که به کار کسانی خشنود است چنان است که در میان کار آنان بوده است و هر که در باطلی پا نهاد دو گناه بر گردن وی افتاد ٬ گناه کردار و گناه خشنودی بدان کار .

نهج البلاغه / کلمات قصار / ۱۵۴