و قَالَ عليه السلام : الدُّنْيَا دَارُ مَمَرٍّ لَا دَارُ مَقَرٍّ وَ النَّاسُ فِيهَا رَجُلَانِ رَجُلٌ بَاعَ فِيهَا نَفْسَهُ فَأَوْبَقَهَا وَ رَجُلٌ ابْتَاعَ نَفْسَهُ فَأَعْتَقَهَا.
و فرمود : دنیا خانه ای است که از آن بگذرند ٬ نه جایی که در آن به سر برند و مردم در آن دو گونه اند : یکی آن که خود را فروخت و خویش را به تباهی انداخت و دیگری که خود را خرید و آزاد ساخت .

نهج البلاغه / کلمات قصار / ۱۳۳