‏وَ ‏اعْلَمْ‏ ‏أنّ‏ ‏لِكُلّ‏ عَمَلٍ نَباتاً، وَ كُلُّ نَباتٍ لا غِنى بِهِ عَنِ الْماءِ، وَ الْمِياهُ مُخْتَلِفَةٌ، فَما طابَ سَقْيُهُ طابَ غَرْسُهُ وَ حَلَتْ ثَمَرَتُهُ، وَ ما خَبُثَ سَقْيُهُ خَبُثَ غَرْسُهُ وَ أَمَرَّتْ ثَمَرَتُهُ.

و بدان ! هر عملی چون میوه ای است که از گیاهی رسته است و هیچ گیاه را از آب بی نیازی نیست و آبها گونه گون بود ٬ آنچه آبیاری اش نیکو ٬ درختش نیکو و میوه اش شیرین است و آنچه آبیاریش پلید درختش پلید و میوه اش تلخ است .

نهج البلاغه / قسمتی از خطبه ۱۵۴