وَ إِنَّمَا الْأَئِمَّةُ قُوّامُ اللَّهِ عَلى خَلْقِهِ، وَ عُرَفاؤُهُ عَلى عِبادِهِ، لا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلّا مَنْ عَرَفَهُمْ وَ عَرَفُوه، وَ لا يَدْخُلُ النّارَ اِلَّا مَنْ أَنْكَرَهُمْ وَ أَنكَرُوهُ.

همانا امامان از جانب خدا تدبیر کننده کار مردمانند و کارگزاران مردمانند ٬ کسی به بهشت نرود جز آنکه آنان را شناخته باشد و آنان او را شناخته باشند و به دوزخ در نشود جز آنکه منکر آنان بود و آنان وی را نپذیرفته باشند و محرم نساخته .

نهج البلاغه / قسمتی از خطبه ۱۵۲