اللَّهُمَّ إِنْ ‏فَهِهْتُ‏ عَنْ مَسْأَلَتِى، أَوْ ‏عَمِيتُ‏ عَنْ ‏طَلِبَتِى‏، فَدُلَّنِى عَلى مَصالِحِى، وَ خُذْ بِقَلْبِى إِلى ‏مَراشِدِى‏، فَلَيْسَ ذلِكَ ‏بِنُكْرٍ مِنْ هِداياتِكَ، وَ لا ‏بِبِدْعٍ‏ مِنْ كِفاياتِكَ.

خدایا اگر در پرسش خود در مانم یا راه پرسیدن را ندانم ٬ صلاح کارم را به من نما و دلم را بدانچه رستگاری من در آن است و متوجه فرما که چنین کار از راهنماییهای تو ناشناخته نیست و از کفایت های تو ناساخته نه .

نهج البلاغه / قسمتی از خطبه ۲۲۷