شخصی با هیجان و اضطراب به حضور امام صادق (ع) آمد و گفت:

"درباره من دعایی بفرمایید تا خداوند به من وسعت رزقی بدهد که خیلی فقیر و تنگدستم."

امام: "هرگز دعا نمی­کنم"

-         "چرا دعا نمی­کنید؟"

"برای اینکه خداوند راهی برای اینکار معین کرده است، خداوند امر کرده که  روزی را پیجویی کنید و طلب نمایید اما تو می­خواهی در خانه خود بنشینی و با دعا روزی را به خانه خود بکشانی!"

داستان راستان / استاد مطهری

حضور در کنار امام  ارامش بخش است و هیجان و اضطراب ندارد مگر کوتاهی از خودمان باشد

دعا کردن امام  اجابت خداوند را درپی دارد

امام واسطه میان مردم و خداوند است

اول حرکت و بعد طلب کردن روزی

قانون خداوند پی جویی روزی است